Waarom behouden stukken van Dries Van Noten of Ann Demeulemeester hun waarde?

Een jas van Dries Van Noten uit de jaren ’90, een paar laarzen van Ann Demeulemeester die al twee decennia meegaan. Wie door de rekken van een gespecialiseerde vintage boetiek of de pagina’s van Vinted scrolt, merkt het meteen: Belgische designermode tart de wetten van de vergankelijkheid. Terwijl de meeste kledingstukken degraderen tot wegwerpartikelen, lijken deze creaties immuun voor waardeverlies. Ze worden gekoesterd, doorgegeven en vaak voor een aanzienlijk bedrag herverkocht. Wat is het geheim achter deze duurzame waarde?

Velen denken dat het antwoord simpelweg in de naam op het label schuilt. De magie van ‘de Antwerpse Zes’ of de cultstatus van Raf Simons zou volstaan. Maar dat is slechts een deel van het verhaal. Deze oppervlakkige verklaring mist de essentie van wat Belgische mode zo uniek en investeringswaardig maakt. Het gaat niet alleen om een merk, maar om een diepgewortelde filosofie van kwaliteit en integriteit.

De ware sleutel ligt in het begrijpen van de Belgische mode als een complex ecosysteem van tastbare en ontastbare activa. De waarde zit niet enkel in het logo, maar in wat ik ‘materiële intelligentie’ en ‘constructieve integriteit’ noem: de unieke stoffen die men kan voelen, en de architecturale manier waarop een stuk is opgebouwd. Daarbovenop komt een laag ‘cultureel kapitaal’, gevoed door een unieke band met de kunstwereld, van de Antwerpse Academie tot de echo’s van het surrealisme.

Dit artikel deconstrueert de mythes en legt de ware fundamenten van de waarde van Belgische designermode bloot. We onderzoeken het ecosysteem dat deze waarde creëert, leren u hoe u authenticiteit kunt herkennen, bepalen de slimste investeringsstrategie en tonen hoe u uw kostbare stukken moet bewaren om hun kapitaal te beschermen. Dit is geen stijlgids; dit is een investeringshandleiding voor de estheet.

Waarom kijkt de hele modewereld nog steeds naar wat er in Antwerpen gebeurt?

De blijvende relevantie van Antwerpen in de modewereld is geen toeval, maar het resultaat van een zorgvuldig opgebouwd ‘waardecosysteem’. Dit systeem rust op drie pijlers: een legendarische opleiding, een onverwoestbare reputatie en institutionele ondersteuning. De spil van dit alles is de Modeafdeling van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Deze wordt, zoals erkend in de sector, beschouwd als een van de meest prestigieuze mode-opleidingen van Europa. Ze staat erom bekend studenten niet te vormen naar commerciële trends, maar hen te dwingen een unieke, persoonlijke en vaak conceptuele visie te ontwikkelen.

Deze academische strengheid legde de basis voor de oerknal van de Belgische mode: de Antwerpse Zes. Toen deze groep afgestudeerden in 1986 naar een Londense modebeurs trok, veranderden ze de perceptie van mode voorgoed. In een tijd van power dressing en schreeuwerige logo’s, presenteerden zij deconstructie, intellectuele diepgang en een donkerromantische esthetiek. Hun succes vestigde de naam van Antwerpen als een broedplaats voor avant-garde en conceptuele mode. Dit ‘cultureel kapitaal’ straalt tot op de dag van vandaag af op elke ontwerper die uit de stad komt, waardoor hun werk onmiddellijk een zekere gravitas en waarde krijgt.

Dit ecosysteem wordt verder versterkt door organisaties zoals Flanders DC (voorheen het Flanders Fashion Institute), dat sinds 1989 het ondernemerschap in de sector promoot en Belgische ontwerpers helpt om internationaal door te breken. Deze combinatie van academische excellentie, een legendarische erfenis en strategische ondersteuning creëert een vruchtbare bodem waarin talent kan bloeien en de ‘waarde’ van Belgische mode constant wordt bekrachtigd en vernieuwd. Investeren in een stuk van een Antwerpse ontwerper is dus investeren in dit hele ecosysteem.

Hoe onderscheid je een echte Raf Simons van een goedkope kopie op Vinted?

De groei van de tweedehandsmarkt, met platformen als Vinted, heeft de toegang tot designerstukken gedemocratiseerd, maar ook de deur opengezet voor vervalsingen. Het onderscheiden van een authentiek stuk van een kopie is een cruciale vaardigheid voor elke investeerder. De fout die velen maken, is zich blindstaren op het logo of het merklabel. Echte kenners weten dat de authenticiteit in de details zit, in de ‘constructieve integriteit’ van het kledingstuk. Een echt designerstuk is gebouwd als een architecturaal object, bedoeld om de tand des tijds te doorstaan.

De afwerking is de eerste, onmiskenbare indicator. Bij een authentiek stuk zijn naden perfect recht, stiksels consistent en onzichtbaar waar mogelijk. Keer een jasje binnenstebuiten: de binnenkant moet bijna net zo perfect afgewerkt zijn als de buitenkant. Goedkope kopieën besparen hierop, met rafelige draden en slordige stiksels. Ook de hardware, zoals ritsen en knopen, vertelt een verhaal. Topmerken gebruiken vaak specifieke leveranciers zoals YKK of Riri voor hun ritsen; de naam is subtiel in het metaal gegraveerd. Voel het gewicht van een knoop: is hij licht en van plastic, of zwaar en gemaakt van hoorn of metaal? Deze microdetails zijn de vingerafdrukken van authenticiteit.

De macro-opname hieronder illustreert dit principe: de textuur van de stof, de precisie van het stiksel, het subtiele patina op een metalen detail. Dit zijn de elementen waarop je moet focussen. Een kopie kan de algemene vorm imiteren, maar nooit deze diepgang in kwaliteit en afwerking. Het trainen van je oog om deze details te zien, is de beste bescherming tegen een miskoop.

Het proces van authenticatie is een systematische audit. Het gaat erom een checklist van kritieke punten af te werken, van de evolutie van de labels door de seizoenen heen tot de kwaliteit van de stoffen. Alleen door deze methodische aanpak bouw je de expertise op om met vertrouwen te investeren.

Statement piece of basisstuk: wat koop je best als eerste designeritem?

De eerste stap in de wereld van mode-investeringen roept een strategische vraag op: moet je beginnen met een opvallend ‘statement piece’ van de runway, of met een tijdloos en veelzijdiger basisstuk zoals een hemd of een trenchcoat? Het antwoord hangt af van je risicobereidheid en je langetermijndoelstellingen. Er is geen foute keuze, maar de financiële dynamiek achter beide opties verschilt aanzienlijk. Dit wordt versterkt door een bloeiende tweedehandsmarkt; recent onderzoek toont aan dat 43,9% van de Belgen in 2023 spullen heeft verkocht, wat wijst op een liquide markt voor doorverkoop.

Een basisstuk, zoals een perfect gesneden Dries Van Noten hemd of een minimalistische jas van Sofie d’Hoore, is de ‘blue-chip’ investering. Het risico is laag. Deze stukken zijn ontworpen om seizoenen te overstijgen, waardoor hun stijl relevant blijft. De vraag ernaar op de tweedehandsmarkt is stabiel en constant. Hoewel je er waarschijnlijk geen spectaculaire winst op zult maken, is de kans op significant waardeverlies klein. Je kunt rekenen op een waardebehoud van 60% tot 70% of meer, mits in goede staat. Het is de veilige, verstandige keuze voor de beginnende verzamelaar.

Een ‘statement piece’, daarentegen, is een hoogrisico-investering met een potentieel hoog rendement. Denk aan een excentrieke bomberjack van Walter Van Beirendonck of een item uit een gelimiteerde runway-collectie. De waarde van deze stukken is volatiel en sterk afhankelijk van trends, culturele referenties en de grillen van de verzamelaarsmarkt. Als het stuk uitgroeit tot een iconisch symbool van een bepaald tijdperk, kan de waarde exploderen tot ver boven de oorspronkelijke aankoopprijs. Maar als het de ‘zeitgeist’ mist, kan het ook snel aan waarde verliezen. Het is een keuze voor de durver, de kenner die trends kan voorspellen.

De onderstaande tabel biedt een overzicht van de investeringsprofielen. Een derde categorie, de ‘Collection Cornerstone’, vertegenwoordigt een tussenvorm: een item met een iconische print of silhouet van een specifiek seizoen, dat herkenbaarder is dan een basisstuk maar minder riskant dan een puur statement piece.

De fout die verzamelaars maken door kleding verkeerd te bewaren waardoor de waarde daalt

Een authentiek designerstuk kopen is slechts de helft van de investering. De andere helft is het kapitaal beschermen door een correcte bewaring. Veel verzamelaars maken hier cruciale fouten, waardoor de materiële integriteit van hun kledingstukken onherroepelijk wordt aangetast en de waarde kelderend daalt. De grootste vijanden van textiel zijn licht, vocht, ongedierte en spanning. Vooral het Belgische vochtige klimaat vormt een constante bedreiging die specifieke maatregelen vereist.

Een veelgemaakte fout is het gebruik van de verkeerde hangers. Dunne, metalen hangers veroorzaken spanning op de schouders en kunnen de vorm van jasjes en blouses permanent vervormen. Zware gebreide stukken, zoals een kasjmieren trui, mogen zelfs nooit worden opgehangen; het gewicht van het kledingstuk zelf zal de vezels uitrekken. Deze moeten plat worden bewaard. Investeer in stevige, voorgevormde houten hangers voor maatwerk en blazers. Een andere kapitale fout is het bewaren van kleding in plastic hoezen van de stomerij. Plastic ademt niet, waardoor vocht wordt opgesloten en schimmel en vergeling kunnen ontstaan. Gebruik altijd ademende kledinghoezen van katoen voor langdurige opslag.

Het behoud van de emotionele en esthetische waarde, zoals de manier waarop Ann Demeulemeester contrasten gebruikt om gevoelens uit te drukken, is direct afhankelijk van de fysieke staat van het item. Licht is even destructief. Direct zonlicht zal kleuren onherroepelijk doen verbleken en delicate vezels zoals zijde broos maken. Bewaar uw meest kostbare stukken daarom altijd in een donkere, koele en droge kast. Het gebruik van vochtvreters is in België geen luxe, maar een noodzaak om het ideale microklimaat in uw kleerkast te handhaven. Het negeren van deze bewaarprincipes is de snelste manier om uw investering te zien desintegreren.

• Gebruik zuurvrij tissue papier: Leg vellen tussen de vouwen van delicate items om kreuken en wrijving te voorkomen.
• Hang zware truien nooit op: Bewaar gebreide stukken altijd plat op een plank om uitrekken van de vezels te vermijden.
• Investeer in houten hangers: Gebruik brede, stevige houten hangers die de vorm van de schouders ondersteunen, vooral voor jassen en blazers.
• Bestrijd vocht actief: Plaats vochtvreters of cederhouten blokjes in uw kleerkast om motten af te weren en de luchtvochtigheid te reguleren.
• Vermijd plastic hoezen: Gebruik uitsluitend ademende kledinghoezen van katoen om luchtcirculatie mogelijk te maken en schimmel te voorkomen.

Wie zijn de nieuwe namen die je nu moet kopen voordat ze onbetaalbaar worden?

Terwijl de Antwerpse Zes de gevestigde waarden vertegenwoordigen, schuilt het grootste investeringspotentieel vaak in de volgende generatie. Het identificeren van opkomend talent voordat ze door het grote publiek worden ontdekt, is de heilige graal voor de mode-investeerder. Dit vereist een scherp oog, het volgen van modeprijzen en het in de gaten houden van de selecties van invloedrijke boetieks. Twee namen die momenteel op de radar van elke serieuze verzamelaar zouden moeten staan, zijn Meryll Rogge en het duo achter Ester Manas.

Meryll Rogge is een perfect voorbeeld van een ontwerper met het juiste pedigree. Ze werkte jarenlang voor Dries Van Noten, waar ze de finesses van stofgebruik en kleurentheorie onder de knie kreeg. Nu, met haar eigen label, combineert ze die klassieke scholing met een speelse, bijna kitscherige esthetiek. Marie Claire België benadrukt haar potentieel: « ex-medewerker van Dries Van Noten, sterke internationale pers, verkocht bij invloedrijke winkels zoals Dover Street Market ». Deze combinatie van een solide achtergrond en de steun van trendsettende retailers is een sterke indicator voor toekomstig succes.

Een andere naam om te volgen is Ester Manas. Dit duo, opgeleid aan het Brusselse La Cambre, breekt met de conventies van de luxemode. Hun credo ‘One size fits all’ vertaalt zich in ingenieuze, duurzame ontwerpen die passen voor maten 34 tot 50. Deze focus op inclusiviteit, gecombineerd met een finaleplaats in de prestigieuze LVMH Prize en de winst van de H&M Design Award, geeft hen een unieke positie in de markt. Zoals een analyse van hun werk aangeeft, is het ontwerpen van luxekleding voor zo’n breed scala aan maten een unieke en commercieel slimme zet.

Investeren in deze nieuwe namen is risicovoller, maar het potentieel voor exponentiële waardegroei is aanzienlijk. Het is de kunst om het creatieve potentieel en de commerciële levensvatbaarheid te herkennen voordat de prijzen exploderen. Hun ateliers, zoals de sfeer op de foto hierboven, zijn de laboratoria waar de toekomstige klassiekers worden geboren.

Waarom moet je nooit naar het merklabel kijken maar altijd eerst voelen?

In de wereld van de Belgische high-end mode is het label op de kraag vaak het minst belangrijke detail. De ware handtekening van een ontwerper als Dries Van Noten, Ann Demeulemeester of Sofie d’Hoore zit niet in het geweven logo, maar in de stof zelf. Dit concept, dat ik ‘materiële intelligentie’ noem, is de kern van hun waarde. Deze ontwerpers zijn meesters in textiel. Ze besteden een aanzienlijk deel van hun budget en tijd aan het ontwikkelen van unieke, exclusieve stoffen, vaak in samenwerking met gespecialiseerde Italiaanse of Franse weverijen. De textuur, het gewicht, de manier waarop de stof valt en het geluid dat het maakt bij beweging; dat is de échte signatuur.

Een kenner kan met gesloten ogen een jas van Dries Van Noten herkennen, puur door de tactiele ervaring. Zijn werk, zoals beschreven in een overzicht van invloedrijke Belgische ontwerpers, kenmerkt zich door een geraffineerde mix van texturen en gedurfde patronen die een diepgaand verhaal vertellen. Een kopie kan misschien het patroon imiteren, maar nooit de complexiteit en de kwaliteit van de stof. Het gevoel van een zware, gewassen zijde, een droge, knisperende katoen of een complex jacquardweefsel is nagenoeg onmogelijk te repliceren zonder de oorspronkelijke investering en expertise.

Ontwerpster Sofie D’Hoore verwoordt dit perfect wanneer ze stelt: « Ze ontwikkelen vaak hun eigen, unieke stoffen… Het ‘gevoel’ is de ware handtekening, nog meer dan het label ». Daarom moet uw eerste interactie met een potentieel investeringsstuk altijd tactiel zijn. Voel de stof, wrijf hem tussen uw vingers, let op de densiteit en de structuur. Deze tactiele handtekening is de moeilijkst te vervalsen eigenschap en dus de meest betrouwbare indicator van authenticiteit en kwaliteit. Het trainen van uw handen om deze nuances te herkennen, is net zo belangrijk als het trainen van uw ogen.

Hoe herken je de visuele trucs van Magritte in de advertenties van vandaag?

De Belgische mode-identiteit is onlosmakelijk verbonden met een dieper, artistiek DNA. Naast het vakmanschap en de link met Antwerpen, is er een subtiele maar persistente invloed van het surrealisme. Deze artistieke stroming, met René Magritte als boegbeeld, speelt met perceptie, verrast en zet de toeschouwer aan het denken. Het is « een tendens om alles met een subtiel snuifje surrealisme te kruiden, » zoals Elle België het treffend omschrijft in een analyse van de nationale mode-identiteit. Dit ‘cultureel kapitaal’ voegt een intellectuele en artistieke laag toe die de waarde van de stukken verhoogt.

Deze surrealistische invloed is niet altijd letterlijk, maar zit vaak in de details of de presentatie. Het kan een onverwachte combinatie van materialen zijn, een trompe-l’oeil effect in een print, of een accessoire dat een alledaags object transformeert tot iets poëtisch. De modefotografie en reclamecampagnes van Belgische ontwerpers maken vaak gebruik van deze visuele trucs. Denk aan modellen in ongewone poses, objecten die lijken te zweven, of een setting die de logica tart. Dit is geen willekeurige esthetiek; het is een bewuste knipoog naar een rijke artistieke traditie die de mode verheft boven louter functionaliteit.

Een prachtig voorbeeld hiervan is te zien in de juwelencollecties. Sommige Belgische ontwerpers creëren ‘objets bouleversants’ die direct refereren aan iconische surrealistische kunstwerken. Denk aan oorbellen in de vorm van Marcel Broodthaers’ mosselpot of een ring die knipoogt naar Man Ray’s beroemde ‘Lips’. Deze stukken zijn meer dan sieraden; het zijn draagbare kunstwerken, doordrenkt met humor en intellect. Ze vertegenwoordigen de perfecte symbiose van mode, kunst en nationale identiteit. Het herkennen van deze subtiele surrealistische echo’s in een kledingstuk of campagne is het herkennen van een diepere waardelaag, een die verder gaat dan trends en seizoenen.

De liefde voor vakmanschap, de band met Antwerpen, en een tendens om alles met een subtiel snuifje surrealisme te kruiden.

– Elle België, Analyse van Belgische mode-identiteit

Hoe onderscheid je een echte Raf Simons van een goedkope kopie op Vinted?

We hebben de praktische, technische aspecten van authenticatie besproken: het controleren van labels, naden en stoffen. Maar om de waarde van een echte Raf Simons écht te begrijpen, moeten we dieper gaan dan deze checklist. We moeten de filosofie achter het origineel contrasteren met de leegte van de kopie. Een kopie imiteert de vorm, maar mist de ziel. De waarde van een authentiek stuk ligt niet alleen in wat het is, maar ook in wat het vertegenwoordigt: de intentie van de ontwerper, het culturele moment en de innovatie die het belichaamt.

Een origineel stuk van Raf Simons uit de late jaren ’90 is meer dan een kledingstuk; het is een cultureel artefact. Het draagt de sporen van de jeugdcultuur, de muziek en de kunst van dat specifieke moment. De pasvorm, de grafische prints, de keuze voor onconventionele modellen – elk detail was een bewuste keuze, een statement. Een vervalsing, hoe goed ook gemaakt, kan deze historische en conceptuele context nooit repliceren. Het is een echo zonder bron, een vorm zonder inhoud. Voor een verzamelaar is het bezitten van het origineel een manier om een stukje van die geschiedenis te bezitten.

De ‘constructieve integriteit’ van een origineel garandeert ook een toekomst. Het is ontworpen om mooi oud te worden. De stoffen zullen op een bepaalde manier slijten, een patina ontwikkelen dat het verhaal van de drager vertelt. Een kopie, gemaakt van inferieure materialen, is ontworpen om er op het moment van verkoop goed uit te zien, maar zal snel zijn vorm en textuur verliezen. Het is wegwerpmode vermomd als luxe. Investeren in een origineel is dus ook investeren in duurzaamheid en een lange levensduur. Het onderscheid is dus niet alleen technisch, maar fundamenteel: het is het verschil tussen een tijdelijk beeld en een blijvend object, tussen lege imitatie en authentieke creatie.

Om uw eigen collectie met vertrouwen te starten of uit te breiden, begint de reis niet in de winkel, maar met het trainen van uw oog en hand. Neem de tijd om musea, archieven en gespecialiseerde boetieks te bezoeken. Leer de taal van textiel en constructie spreken. Alleen dan kunt u met zekerheid investeren in stukken die niet alleen uw garderobe, maar ook uw vermogen verrijken.